22 Nisan 2010 Perşembe

Gel artık.
Tek isteğim gelmen.
Seni o kadar çok özledim ki.
Zamanın getirdiği o kırışık yanaklarını,
Yumuşacık ellerini.
Seni özledim anneanne.


Okuldan geldiğimde beni kapıda karşılamanı,
Gece geç saatlere kadar ayakta kaldığımda bana kızmanı.
Ne olur bırakma beni artık.
Gitme.
İhtiyacım var sana.


Her gidişinde farkemesemde çok özlüyorum seni.
Biliyorum iyi olmak için gidiyorsun ama yapamıyorum sensiz.
Ev bomboş anneanne.
Sen yoksun.
Dayanamıyorum.
Sensiz olmuyor.


Gel anne.
Yanımda ol, bırakma beni.
Biliyorum dedem var yanımda ama yetmiyor.
Boşluğunu doldurmuyor.


Senin kullandığın anahtarları kullanıyorum anne.
Her tuttuğumda çıkardıkları sesler bana seni hatırlatıyor.
Evi, seni hatırlatıyorlar.
Güven veriyor bana.
Biraz olsun iyi hissettiriyor.


Senin yastığınla uyuyorum artık.
Kokunu duymak için.
Yanımda olduğunu bilmek istiyorum anneanne.
Yanımda ol anne.
Bırakma beni artık.
Gitme.


Lütfen gel.
Burada, evimizde ol.
Her zaman oturduğun koltukta otur.
Üzerinde her zaman sarındığın şalın olsun.
Yeter ki burada ol.
Ne istersen yaparım.
Herşeyimi veriririm.
Burada ol.
Evde.
Yanımda.

Gel artık anneanne. Seni çok özledim, seni çok seviyorum. Herşeyden çok, herkesten çok. <3>

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder