26 Mayıs 2011 Perşembe

Vücudum artık kaldırmaz. Limitimi doldurdum sanırım..
Dünkü sinir krizi da heralde bunun göstergesiydi. Bayılacak derecede olmam.. Kendimi durduramamam.. Sonunda ne olacak bilirim ama kendime hakim olamayyorum işte.. Elimde değil artık ve bunu durdurmaya gücüm kalmadı.

Kaybetmeye hazır değilim henüz. Daha çok erken ve ben yapamam. Onsuz olamam. O olmadan kendim olamam ben. O benim hayatım. Geçmişim, bugünüm ve geleceğim.. Onsuz bir hayat düşünemem ve herkes alışmamı söyler. Nasıl alışabilirim? Nasıl ? Herşeyimi kaybettim zaten.. Ailemi, çocukluğumu. Herşeyi. Ama o olmaz. Onu kaybedemem. O da gidersa ölürüm. Gerçekten ölürüm.. Belki nefes alırım ama ottan başka birşey olmam..

Beni anladıklarını söylerler. Nasıl anlayabilirler ? Benim yaşadıklarımı yaşadılar mı ? Benim gibi ağladılar mı ? Hayır. O yüzden beni anladıklarını söylemekten vazgeçsinler.





Hazır değilim daha ......



-C.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder