5 Ağustos 2014 Salı

5 Ağustos 2014

Yazmayalı tam olarak bir sene olmuş. Bu bir sene içinde neredeyse çoğu şey değişti. Mesela 22 sene boyunca yaşadığım evden ayrıldım geçen gün. Bir tek kalan eşyalarımı toplamak için gideceğim o kadar.

Şimdilik annemdeyim. Yarın akşamüzeri Lefkoşa'dan dönerken babamın eve geçeceğim eşyalarımla beraber. Bundan sonra babamla kalacam, arada bir annemde. Önceden nasılsa aynı düzen olacak. Böyle olmasının sebebi, annemin sevgili erkek kardeşi ve sevgili kızkardeşinin bardağı taşıran son damlayı yapmalarıydı. Gergin ipler artık koptu yani. Kafadan hastalıklı biriyle, yarım akıllı biri bir araya gelinca zaten olacak olan neydi. İkisininde sözlü tacizlerinden artık gına geldiydi artık. İkisi da dedemin olmadığı anları fırsat bilip, annemden korkup söyleyemedikleri şeyleri gelip bana söylerlersa benimda sabrım tükenir. 

İki korkak, iki çirkef artık ahımla başbaşadırlar. Beni evimden kovmayı başardıkları için kendilerini tebrik eder, kapı gibi iki tane evimin olduğunu yüzlerine tokat gibi çarpar, dedem (Tanrı uzun ömür versin -ki bu ikisinin elindeyken o biraz zor) rahmetli olduktan sonra, o evi kim kullanacaksa hiç bir hayır görmemesini, en kötü günlerini yaşamasını, yüzünün ne maddi ne de manevi açıdan hiç gülmemesini ve ömürlerinin sonuna kadar bana yaşattıkları uykusuz gecelerin, sıkıntıların ve tüm tacizlerin karşılığını çekmelerini diliyorum.

What goes around comes around

Bu dünyada karma olduğu sürece, herşeyin bir karşılığı vardır ve hep olacaktır. Bugün bana bunları yaşatanlar yarın daha beterlerlerini yaşayarak cezalarını çekecekler. Benim içim gönlüm temiz, içim rahat. Şimdi onlar düşünsün.




C.